Anne; buralardan gideli bir ay oldu. Zaman ilerledikçe içimdeki o yer hep duruyor. Senin bakışının, sesinin olduğu o yer…
Beden ve hayat geçiciymiş, sevgi ise kalanmış. Annem kalbimde yaşıyor. Annem bana hayatı öğretti; yoga ise onsuz yaşamayı öğretiyor, kendime bu zamanda nazik olmayı öğretiyor.
Bazen yoga pratiklerimde, sessizlikte, bazen Savasana’da annemi hatırlıyorum; gerçek halimle oradayım. Yoganın tanımıyla tekrar tanışırken bir kez daha öğreniyorum:
Annem sabırlıydı, yorulduğunu göstermezdi. hayat bazen zor olsa bile o hep kararlıydı.Tapas; Disiplin, adanmışlık… Anne, sen tam olarak Tapas‘tın. Tapas’ın bedendeki halini öğrettin bana. Yoga duruşlarında artık daha sakinim, sabırla pozda kalmayı deneyimliyorum. Yoga Öğretmeni olarak Tapas’ı bedenimde yaşıyorum.
Ahimsa; kendine ve başkalarına zarar vermemektir.Yaşam tarzınla, Şiddetsizliği ve nazik olmayı öğrettin. Ahimsa’nın en güzel örneği sensin anne. Sen bedeninden gittiğinde ben Ahimsa’yı öğrendim.
Santosha; olduğu hali ile kabul etmektir. Şükürle bakıyorum; gidişinin güzelliğine, asaletine, hayatın bize sunduklarına… Her anı hissederek kabul ediyorum; kendi yasımda Santosha’yı öğreniyorum.
Kalbim senin unutulmazlığında huzurla dolu. Düşüncelerimin ardında, duyumlarımın merkezindesin.
Namaste